Τσέλσι-Ολυμπιακός 3-0

Ο Ολυμπιακός έχασε τον Μπάλακ δύο φορές μέσα σε 25 λεπτά και μαζί έχασε και την ευκαιρία να διεκδικήσει την πρόκριση στα προημιτελικά του Champions League. Η Τσέλσι, με τον αμαρκάριστο γερμανό να πετυχαίνει το πρώτο γκολ και να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για το δεύτερο, προηγήθηκε γρήγορα 2-0 και έφτασε άνετα στην πρόκριση με το τελικό 3-0, καθώς ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε σε κανένα σημείο του αγώνα του "Στάμφορντ Μπριτζ" να θυμίσει την ομάδα που εντυπωσίασε την Ευρώπη στη φάση των ομίλων της διοργάνωσης. Μοναδικό θετικό για την ομάδα του Λεμονή, η ενθαρρυντική εμφάνιση του Μπελούτσι στο τελευταίο ημίωρο του αγώνα...

Οι δύο προπονητές επέλεξαν να ξεκινήσουν με το ίδιο σχήμα (4-5-1 ή 4-3-3), αλλά με σαφώς διαφορετικές προδιαγραφές και προοπτικές.

Το 4-5-1 του Αβραμ Γκραντ ήταν περισσότερο 4-3-3 καθώς είχε τον Ντρογκμπά στην κορυφή της επίθεσης, τους περιφερειακούς επιθετικούς Καλού και Τζο Κόουλ στις πτέρυγες, τους επιθετικογενείς Μπάλακ και Λάμπαρντ πίσω από τον φορ και τον Μακελελέ μοναδικό αμυντικό χαφ, αφού ο Εσιέν έμεινε στον πάγκο.

Το σχήμα του Λεμονή ήταν εκ πρώτης όψεως πιο αμυντικογενές και πό το 4-5-1, καθώς ο Τοροσίδης στον οποίο ανατέθηκε ο ρόλος του Γκαλέτι στη δεξιά πτέρυγα, είναι περισσότερο χαφ-μπακ παρά χαφ-εξτρέμ.

Από εκεί και πέρα, κέντρο άμυνας με δύο λίμπερο (Αντζας, Σέζαρ), τρεις κόφτες σε τρίγωνο στο χώρο του κέντρου (ο Λεντέσμα πιο μπροστά από τους Πατσατζόγλου, Στολτίδη), ο Κοβάσεβιτς μοναδικός προωθημένος και ο Τζόρτζεβιτς (από την αριστερή πτέρυγα) μοναδικός επιθετικογενής παίκτης στη διάταξη της ομάδας, εκτός από τον σέρβο.

Ηταν προφανές πως ο Λεμονής, πέρα από τις αναγκαστικές συνθήκες που δημιούργησαν οι απουσίες των Λούα Λούα και Γκαλέτι, περίμενε πίεση...

Κι έτσι έγινε, καθώς από το 1ο λεπτό οι παίκτες της Τσέλσι πίεσαν ψηλά και γρήγορα δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για το γκολ, το οποίο ήρθε μόλις στο 5΄ από τον - ξεχασμένο από τον Στολτίδη - Μπάλακ, με μια κεφαλιά ...προπόνησης.

Ηδη, από τόσο νωρίς, τα αμυντικά πλάνα του Λεμονή είχαν πάει περίπατο, ενώ το αρχικό σοκ έγινε μεγαλύτερο από τη συνεχώς αυξανόμενη πίεση της Τσέλσι, που δεν επέτρεπε στην ελληνική ομάδα να κρατήσει μπάλα και να ...ηρεμήσει.

Αποτέλεσμα της πίεσης ήταν να δημιουργούνται σχετικά εύκολα καταστάσεις στην περιοχή του Νικοπολίδη, ο οποίος μόλις στο 25΄ μάζεψε για δεύτερη φορά την μπάλα από τα δίχτυα, έστω κι αν προς στιγμήν σταμάτησε τον - και πάλι - αμαρκάριστο Μπάλακ, πριν ο Λάμπαρντ σκοράρει σε κενό τέρμα. Σ΄ αυτή τη φάση, άμυνα δεν υπήρχε...

Πλέον, ο Λεμονής δεν είχε άλλη επιλογή. Εδωσε αρχικά εντολή να ανέβουν οι Τζόρτζεβιτς - Τοροσίδης από τα άκρα (αφήνοντας παράλληλα περισσότερους διαδρόμους στα μετόπισθεν) και προετοίμασε τις αλλαγές του δευτέρου μέρους, με την ελπίδα να μην χειροτερέψουν ακόμα περισσότερο τα πράγματα στο ημίχρονο.

Αυτό τελείωσε με 2-0, καθώς οι Μπλε περισσότερο πίεσαν για να κρατήσουν μπάλα και τον έλεγχο του αγώνα, παρά αναζητώντας ένα τρίτο γκολ, την ώρα που ο Ολυμπιακός απλώς προσπαθούσε να πατήσει στα πόδια του...

Το δεύτερο μέρος ξεκίνησε χωρίς καμία αλλαγή. Ούτε από τον Λεμονή αλλά ούτε και στην κακή εικόνα του Ολυμπιακού που και πάλι πιέστηκε, με αποτέλεσμα πολύ γρήγορα να βρεθεί τρία γκολ πίσω, με την άμυνά του να ...κάθεται και να παρακολουθεί τους Καρβάλιο και Καλού να σπρώχνουν την μπάλα στα δίχτυα στο 48΄, παίζοντας πινγκ πονγκ στη μικρή περιοχή.

Από εκεί και πέρα, όλα ήταν διαδικαστικά. Το μόνο θετικό για τον Ολυμπιακό, ήταν η ενθαρρυντική παρουσία των Μπελούτσι - Λεονάρντο, οι οποίοι "μάζεψαν" κάπως το κέντρο με την είσοδό τους αντί των Λεντέσμα - Τζόρτζεβιτς, σε συνδυασμό με τη - λογική πια - χαλάρωση των παικτών της Τσέλσι.

Ο Μπελούτσι, μάλιστα, ήταν αυτός που είχε τα δύο πρώτα σουτ της ομάδας του στο παιχνίδι (61΄, 81΄), το δεύτερο από τα οποία τράνταξε το δοκάρι του Κουντιτσίνι. Λίγο αργότερα (84΄) χάθηκε και η διπλή ευκαιρία των Στολτίδη - Αντζα, με τον Κουντιτσίνι να αρνείται ένα γκολ που θα έδινε μια μικρή ικανοποίηση στους φίλους του Ολυμπιακού, οι οποίοι δεν σταμάτησαν λεπτό να τραγουδούν υπέρ της ομάδας τους!

Εκπληκτικός ο κόσμος του Ολυμπιακού. Δεν σταμάτησε στιγμή να φωνάζει για την ομάδα του, με το αγγλικό κοινό να παρακολουθεί, ασυνήθιστο σε τέτοια συμπεριφορά.